Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Πατριώτες ψυχραιμία...

φωτο: Λάμπης Μουτάφης

Η προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την κατάθεση προτάσεων πεζοδρόμησης της Π. Τσαλδάρη, άναψε φωτιές πάλι στην πόλη. Μια πόλη που και η ίδια και οι πολίτες της είναι τραυματισμένοι ψυχικά και σωματικά από τις προηγούμενες αναπλάσεις, μιας και οι πληγές που δημιουργήθηκαν είναι ακόμα ανοικτές.

Η Συμπολιτεία, όπως και την πρώτη φορά που συζητήθηκε, ψήφισε την προκήρυξη ξεκαθαρίζοντας ότι η θετική ψήφος μας δεν είναι ψήφος για την υλοποίηση του έργου. Θεωρούμε ότι το Ξυλόκαστρο δεν είναι έτοιμο γι’ αυτό το βήμα και θέλει δουλειά για να ετοιμαστούν και η πόλη και οι πολίτες, όμως αν πετύχει ο διαγωνισμός και κατατεθούν προτάσεις πιστεύουμε ότι θα είναι χρήσιμες στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο και στην προσπάθειά του να βελτιώσει την εικόνα και τη λειτουργία της πόλης μας. Επειδή η υπόθεση της υλοποίησης όμως δεν είναι της παρούσης και μπορεί να μας απασχολήσει σε αρκετά χρόνια, θα σταθώ λίγο στην παραφιλολογία της, που είναι το αγαπημένο μας σπορ.

Τα χαρακώματα ήταν έτοιμα από πριν. Πήραν θέση από εδώ και από κει κάποιοι και υπερασπίζονται με θέρμη τις θέσεις τους. Βέβαια οι έντονες αντιδράσεις έχουν λογική εξήγηση, μιας και οι αναπλάσεις του παραλιακού με τον τρόπο που έγιναν ή δεν έγιναν, έχουν φέρει μεγάλα προβλήματα στο κυκλοφοριακό και στη λειτουργία της πόλης. Στις αντιδράσεις αυτές πρωτοστατεί ο Εμπορικός Σύλλογος και αρκετοί από τους εμπόρους της αγοράς, που δείχνουν σίγουροι ότι ένα τέτοιο έργο θα είναι καταστροφικό για το τοπικό εμπόριο. Είναι γνωστή χρόνια τώρα η θέση του συλλόγου που έχει αναγάγει το ζήτημα της στάθμευσης σε μείζον θέμα της περιοχής, χωρίς όμως από την άλλη να έχει καταφέρει τόσα χρόνια να πείσει τα ίδια του τα μέλη να μην παρκάρουν οι ίδιοι στην αγορά. Πρόβλημα…

Οι δημοτικές παρατάξεις έχουν πάρει και αυτές θέση, άλλες μέσα στα χαρακώματα και άλλες κάπου στη μέση. Πλησιάζοντας βέβαια οι εκλογές, όλες οι παρατάξεις θα βγουν από τα χαρακώματα και θα στρογγυλέψουν τις θέσεις τους, γιατί οι μεν θα δουν ότι οι υποστηρικτές της πεζοδρόμησης είναι πολυπληθείς και δεν θα θέλουν να τους χάσουν με τις ακραίες απόψεις τους, αλλά και οι δε θα αποφύγουν να στενοχωρήσουν και πολύ τους αντιδρώντες. Το ίδιο έκαναν και στις προηγούμενες εκλογές με τη δεύτερη ανάπλαση του παραλιακού. Ξεκίνησαν αναθεματίζοντας και τερμάτισαν ευέλικτοι. Θυμηθείτε ότι όλοι οι υποψήφιοι θα λένε στο τέλος ότι είναι υπέρ των πεζοδρομήσεων, αλλά με προϋποθέσεις. Εδώ θα είμαστε και θα το δούμε. Ή πιο σωστά, θα το ξαναδούμε.

Το θέμα είναι ότι πάλι βρήκαμε αφορμή για εσωστρέφεια και διχόνοια, κάτι που θα πάει πίσω για άλλη μια φορά τα πολλά προβλήματα του Ξυλοκάστρου και του εμπορικού κόσμου του. Χτυπημένοι από τα μνημόνια περισσότερο από κάθε άλλη τάξη, εμείς οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες της περιοχής αγωνιζόμαστε σκληρά για να κρατήσουμε ανοιχτά τα μαγαζιά μας και δυστυχώς δεν καταφέρνουμε να συνεννοηθούμε για να βελτιώσουμε τα τοπικά μας ζητήματα. Να προσφέρουμε καλύτερες υπηρεσίες και προϊόντα, σε πιο καλές τιμές, σε μια λειτουργικότερη και καθαρότερη πόλη, να αναδείξουμε τα θετικά μας και να μειώσουμε τα αρνητικά μας και και και… Μακάρι το κυκλοφοριακό και το πάρκινγκ να ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα της αγοράς μας, αλλά δεν είναι. Έχουμε σημαντικότερα και δυσκολότερα, δυστυχώς. Και γι’ αυτά δεν κάνουμε τίποτα. Μα θα μου πείτε μήπως  κάνουμε για το πάρκινγκ;;;

Πατριώτες ψυχραιμία! Η τοπική αγορά μαραζώνει χρόνια τώρα και χωρίς πεζόδρομο. Ας ασχοληθούμε κάποια στιγμή με τα προβλήματα που μας ταλανίζουν, γιατί όταν και αν έρθει το θέμα της πεζοδρόμησης θα είμαστε λιγότεροι και πιο αδύναμοι. Να συνεννοηθούμε πρέπει και να δράσουμε. Όχι να φαγωθούμε. Νισάφι…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Δήμαρχε, στη θέση σου θα πεζοδρομούσα άμεσα το τμήμα Ηρώον – Ειρηνοδικείο, δημιουργώντας μια πλατεία – παιδότοπο, χωρίς κυκλοφοριακές επιβαρύνσεις. Αν φτιαχτεί και η παιδική χαρά που έχετε δρομολογήσει, θα γίνει ένας μικρός παράδεισος για τα παιδιά, δίπλα στην είσοδο του Πευκιά. Ας χάσουμε επιτέλους αυτή τη μοναδικότητα σαν πόλη, που δεν έχουμε ούτε ένα τετραγωνικό πεζόδρομο, γιατί στην παραλία δεν έχουμε πεζόδρομο όπως ακούγεται. Ένα μεγάλο πεζοδρόμιο είναι…

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Κλεισθένης 1. Δημοσιοποιήθηκε η πρόταση του Υπουργείου Εσωτερικών για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης...


Κλεισθένης 1. Δημοσιοποιήθηκε η πρόταση του Υπουργείου Εσωτερικών για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θα είναι σε διαβούλευση μέχρι τις 14 Μαΐου εδώ http://www.opengov.gr/ypes/?p=5963

Με μια πρώτη ανάγνωση εντόπισα τα παρακάτω (με επιφύλαξη γιατί η ανάγνωση ήταν και νυχτερινή και βιαστική):

- Καθιερώνεται η απλή αναλογική και οι έδρες του δημοτικού συμβουλίου κατανέμονται την πρώτη Κυριακή. Οι εκλογές θα γίνονται την δεύτερη Κυριακή του Οκτώβρη (13 Οκτωβρίου 2019 οι επόμενες) και η επαναληπτική όπου χρειάζεται θα γίνεται την τρίτη Κυριακή του Οκτώβρη. Η θητεία γίνεται πάλι τετραετής και ξεκινά την 1η του χρόνου.

- Ο δήμος Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης χαρακτηρίζεται ως Μεσαίος ηπειρωτικός δήμος (10.001-25.000 κάτοικοι). Θα έχει 27μελές δημοτικό συμβούλιο και 4 αντιδημάρχους που δεν εντόπισα να περιορίζονται από ποιον συνδυασμό θα τους επιλέγει ο δήμαρχος. Θα μπορεί να επιλέγει και από άλλους συνδυασμούς αν κατάλαβα καλά.
Οι συνδυασμοί θα έχουν από 27 το ελάχιστο  έως 30 υποψήφιους το μέγιστο (το ελάχιστο 40% από κάθε φύλο) κατανεμημένους σε εκλογικές περιφέρειες (Ξυλοκάστρου και Ευρωστίνης).

- Διατηρούνται οι κοινότητες και χωρίζονται πλέον στις κατηγορίες:
1. Έως 500 κατοίκους (όλες εκτός των: Ξυλόκαστρο, Μελίσσι, Καριώτικα, Καμάρι, Πιτσά, Λυκοποριά, Δερβένι, Ροζενά). Εκλέγουν μονοπρόσωπο συμβούλιο (πρόεδρος) σε ξεχωριστή κάλπη από το δημοτικό συμβούλιο και οι υποψηφιότητες είναι εκτός συνδυασμών σε ενιαίο ψηφοδέλτιο. Όποιος κάτοικος θέλει δηλαδή, μπορεί να δηλώνει υποψηφιότητα. Πρόεδρος εκλέγεται αυτός που θα πάρεις τις περισσότερες ψήφους.
2. Από 501-2000 (Μελίσσι, Καριώτικα, Καμάρι, Πιτσά, Λυκοποριά, Δερβένι, Ροζενά). Εκλέγουν τριμελές συμβούλιο σε ξεχωριστή κάλπη από το δημοτικό συμβούλιο, υποχρεωτικά όμως με συνδυασμό 3-4 υποψηφίων (το ελάχιστο 40% από κάθε φύλο). Ο συνδυασμός θα είναι τοπικός, αλλά δίνει το δικαίωμα οι συνδυασμοί των υποψηφίων δημάρχων να κάνουν συνδυασμούς με το ίδιο όνομα σε αυτές τις κοινότητες. Όμως μπορούν 3-4 κάτοικοι να κάνουν τοπικό ανεξάρτητο συνδυασμό. Οι σύμβουλοι βγαίνουν με απλή αναλογική και αυτοί σε ειδική συνεδρίαση εκλέγουν τον πρόεδρο.
3. Από 2001-10.000 (Ξυλόκαστρο) Εκλέγουν πενταμελές συμβούλιο σε ξεχωριστή κάλπη από το δημοτικό συμβούλιο, υποχρεωτικά όμως με συνδυασμό 5-6 υποψηφίων (το ελάχιστο 40% από κάθε φύλο). Ο συνδυασμός θα είναι τοπικός, αλλά δίνει το δικαίωμα οι συνδυασμοί των υποψηφίων δημάρχων να κάνουν συνδυασμούς με το ίδιο όνομα σε αυτές τις κοινότητες. Όμως μπορούν 5-6 κάτοικοι να κάνουν τοπικό ανεξάρτητο συνδυασμό. Οι σύμβουλοι βγαίνουν με απλή αναλογική και αυτοί σε ειδική συνεδρίαση εκλέγουν τον πρόεδρο.
Δίνει περισσότερες αρμοδιότητες στον πρόεδρο ή στο συμβούλιο της κοινότητας όπου υπάρχει. Δίνει επίσης, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα να αποφασίζουν ποια έργα και δράσεις θα εκτελεστούν στην κοινότητα, από το ποσοστό των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων για κάλυψη των επενδυτικών αναγκών των δήμων, που της αναλογούν και θα περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό κάθε δήμου. Επίσης, διατηρείται η πάγια προκαταβολή των κοινοτήτων.

- Ένας συνδυασμός στο δήμο μας μπορεί να έχει από 27-30 υποψήφιους για δημοτικούς συμβούλους και αν κατεβάσει δικούς του συνδυασμούς στις κοινότητες άνω των 500 κατοίκων μπορεί να φτάσει μάξιμουμ τους 64 υποψηφίους. 30 για δημοτικό συμβούλιο, 4 σε κάθε μία από τις 7 κοινότητες και 6 στο Ξυλόκαστρο. Και βέβαια 40% γυναίκες. Το ωραίο φύλο θα έχει την τιμητική του…

Πολλά από αυτά είναι θετικά και κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν και πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν και δεν έγιναν ή έγιναν μισά. Θα καταθέσουμε προτάσεις στη διαβούλευση και θα δούμε…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Αργύρης Χιόνης ο Θροφαρεύς...



22/4/2018. 75 χρόνια μετά τη γέννηση του Αργύρη Χιόνη...


Η μοίρα τα έφερε έτσι και γνωρίσαμε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Τον Αργύρη Χιόνη τον ποιητή, τον καλλιεργητή της γης, τον φίλο. Αν και έχουν περάσει περισσότερα από 6 χρόνια από τη μέρα που μας την έκανε, δεν το χωνεύω με τίποτα. Με τίποτα όμως...


Παρηγοριέμαι μόνο όταν σκέφτομαι πόσο τυχεροί είμαστε όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε από κοντά και μας τίμησε με τη φιλία του. Τυχεροί που απολαύσαμε τον λόγο του, που ήταν σαν καφές βαρύς γλυκός. Βαρύς λόγω ουσίας και νοημάτων και γλυκός γιατί οι λέξεις έβγαιναν από το στόμα του σαν μέλι, σαν μουσική. Μάλλον είχε ερωτική σχέση με τις λέξεις. Τυχεροί επίσης που γλεντήσαμε μαζί του, γιατί το χιούμορ και το κέφι του ήσαν αστείρευτα...

Ελπίζω το μπόλιασμα που μας έκανε να έχει αποτέλεσμα. Να ζήσουμε με αξιοπρέπεια έως τέλους, όπως έκανε κι αυτός. Να έχουμε μεγάλο ανάστημα σαν άνθρωποι, γιατί μας έμαθε ότι "το ύψος του ανθρώπου ξεκινά από τα πόδια και φτάνει μέχρι το κεφάλι. Από εκεί και πάνω ξεκινά το ανάστημά του". Να πατάμε με σεβασμό την άσφαλτο, γιατί "από κάτω της υπάρχουν πέτρες που ονειρεύονται κήπους". Και πόσα άλλα, που ευτυχώς τ' άφησε και γραπτά για να μην τα ξεχνάμε...

Ας πιούμε σήμερα ένα ποτήρι στη μνήμη του. Εβίβα...

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Αμαρτίες εκλογών παιδεύουσι πόλεις…



Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ψηφίσαμε να φύγει η «νησίδα» που υπάρχει στον παραλιακό δρόμο εδώ και τέσσερα χρόνια. Αν περάσει η απόφαση τον έλεγχο νομιμότητας, μπορεί να γίνει το θαύμα και να αποσυρθεί πριν το καλοκαίρι. 

Η συζήτηση του θέματος μού έφερε πάλι στο μυαλό την κληρονομιά που άφησαν οι επιλογές της προηγούμενης δημοτικής αρχής για την πόλη του Ξυλοκάστρου, επιλογές οι οποίες διαδραματίστηκαν στα τέλη κάθε δημοτικής θητείας της. Ας τις ξαναδούμε λίγο, όχι για να ξαναζωντανέψουμε πάθη και αντιθέσεις, αλλά μπας και πάρουμε κάποτε κανά μάθημα από την πρόσφατη αυτοδιοικητική ιστορία και τα παθήματά μας.

Λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές του 2006 ξεκίνησε η ανάπλαση των Αποθηκών Φραντζή. Το 2010 αναπλάστηκε ο παραλιακός δρόμος από Αρίωνα μέχρι Κούστα (καλό ή κακό το έργο είναι το μόνο που τελείωσε) και το καλοκαίρι του 2014, πριν την αλλαγή φρουράς στον δήμο, ξεκίνησε η ανάπλαση από Κούστα μέχρι Ρουβέρα, που ήταν κι ένα από τα βασικά θέματα της προεκλογικής περιόδου.

Η κατάληξη είναι γνωστή και ορατή. Τρία έργα με προϋπολογισμούς εκατομμυρίων ευρώ που θα μπορούσαν να αναβαθμίσουν τη μορφή της πόλης, δυστυχώς την υποβάθμισαν και συνεχίζουν να την υποβαθμίζουν αισθητικά και λειτουργικά. Και στις τρεις περιπτώσεις αγνοήθηκαν οι φωνές της αντιπολίτευσης και των πολιτών. Στις Αποθήκες Φραντζή ο λάθος τρόπος δημοπράτησης και το τραγικό σχέδιο του εστιατορίου των 500m2 ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων εντός και εκτός ΔΣ, αλλά δεν εισακούστηκαν (το πληρώνουμε αυτό έχοντας ένα κουφάρι στη βιτρίνα της πόλης 12 χρόνια τώρα και έχοντας χάσει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και μια λαμπρή ευκαιρία για ένα έργο που θα μπορούσε να αλλάξει την ιστορία του τόπου μας). Και με το σχέδιο της ανάπλασης του παραλιακού δρόμου δεν είχαν ανοικτά αυτιά οι προηγούμενοι αρχόντοι. Αν και τώρα όλοι αναγνωρίζουν ότι η πρότασή μας για πλακόστρωση όλου του παραλιακού σε ένα επίπεδο και η μικτή χρήση του ήταν η καλύτερη, τότε δεν εισακούστηκε. Με τα χρήματα που ξοδεύτηκαν θα μπορούσαμε να έχουμε ένα πολύ πιο λειτουργικό και όμορφο αποτέλεσμα και να μην είχε ερημώσει η μισή πόλη.

Αναπλάστηκε το ένα κομμάτι του παραλιακού λοιπόν, όπως αναπλάστηκε! Για το υπόλοιπο, αν και οι προδιαγραφές ήταν καλύτερες λόγω μεγαλύτερου πλάτους, επινοήθηκε ένα τραγικό σχέδιο με νησίδα και δρόμο διπλής κυκλοφορίας που καταδίκαζε ορισμένα μαγαζιά σε κλείσιμο, μιας και τους άφηνε ελάχιστο έως καθόλου χώρο για τραπεζοκαθίσματα. Όπως ήταν φυσικό το σχέδιο αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις, που αυτή τη φορά ήταν και πιο έντονες και πιο οργανωμένες και τελικά κατάφεραν να ακυρώσουν το έργο με κληρονομιά αυτή την ωραία βραχονησίδα και εμάς χρεωμένους και υποχρεωμένους να πληρώσουμε κάτι που δεν έγινε!

Κι εδώ η επιμονή της προηγούμενης δημοτικής αρχής να ξεκινήσει το έργο πριν φύγει ήταν έντονη, παρ’ ότι δεν μετείχε στις εκλογές του 2014. Παρ’ όλη την επιμονή της όμως, οι συνδυασμοί που μετείχαν στις εκλογές θα μπορούσαν να έχουν αποτρέψει την εκκίνηση του έργου, μέχρι να γίνουν οι αλλαγές που όλοι συμφωνούσαν ότι είναι απαραίτητες και θα απέτρεπαν τις προσφυγές και τη ματαίωσή του. Δυστυχώς όμως οι υπόλοιποι συνδυασμοί την κρίσιμη στιγμή κρύφτηκαν και μάσησαν τα λόγια τους. Δεν έκαναν δεκτή την πρόταση της Συμπολιτείας για κοινή δέσμευση ότι το έργο δεν θα ξεκινήσει αν δεν συμφωνήσουμε σε ένα νέο σχέδιο. Δεν εμφανίστηκε κανένας τους στην πρόσκληση των καταστηματαρχών της παραλίας για συζήτηση, εκτός από τη Συμπολιτεία. Προτίμησαν να μιλάνε στο παρασκήνιο και ανάλογα με τον ακροατή να λένε αυτό που θέλει ν’ ακούει για να μην χαλάσουν την καρδιά κανενός. Ούτε των πολέμιων, ούτε των υποστηρικτών του έργου. Ψηφαλάκια βλέπετε είναι όλα.

Η μεν σημερινή δημοτική αρχή προεκλογικά έπιασε το θέμα απ’ έξω απ’ έξω και δεν χάλαγε καρδιές, ενώ μετεκλογικά δεν πάτησε πόδι όπως όφειλε ως μελλοντική δημοτική αρχή. Η δε μείζονα μειοψηφία ενώ στην αρχή είχε σημαία της το θέμα, μετά την αποχώρηση Κλαδούχου ανέκρουσε πρύμναν, πάτησε σε δύο βάρκες, ψωνίζοντας και από τις δύο πλευρές. Χαμήλωσε τους τόνους και προσπάθησε να είναι και με τους διαφωνούντες, αλλά και με τους εμπνευστές του έργου, που της πρόσφεραν εκλογική στήριξη και φρέσκια πελατεία. Έτσι έμεινε μόνη η Συμπολιτεία να τα λέει έξω από τα δόντια και να τονίζει την αναγκαιότητα αλλαγής του σχεδίου. Καλύτερα να αργήσουμε λέγαμε, παρά να γίνει αυτό το λάθος, ακόμα και αν αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί η χρηματοδότηση. Η εξέλιξη δυστυχώς μας δικαίωσε.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά περνάνε τα χρόνια και συνηθίσαμε να βλέπουμε ερείπια, μπάζα και μισοτελειωμένες νησίδες, αποδεχόμενοι υποσυνείδητα μια μοίρα που δεν μας αξίζει. Ή μήπως μας αξίζει;

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Ούτε για μακεδονικό χαλβά;




Η γιαγιά Ρούλα έφτασε αισίως τα 80. Τη χρονιά που μας πέρασε, απέκτησε το πρώτο της δισέγγονο και μαζί με τα έξι εγγόνια της θα μπορούσες να πεις ότι είναι μια πολύ πλούσια και τυχερή γυναίκα. Και είναι βέβαια, γιατί έτσι μετριούνται τα πλούτη και η τύχη. Με ανθρώπους και αγάπη…

Ας δούμε  λίγο και την άλλη πλευρά του «πλούτου» της, αυτήν που σήμερα μετριέται με ευρώ. Η σύνταξή της είναι  320€. Πρόπερσι έπαιρνε ΕΚΑΣ 230€ και οι συνολικές αποδοχές της έφταναν τα 550. Πέρσι έπαιρνε ΕΚΑΣ 115€ και έφταναν 435 και από φέτος παίρνει ΕΚΑΣ 35€ και φτάνει να παίρνει μηνιαίως το εξωφρενικό ποσό των 355€!!! Ούτε τρεις και εξήντα δηλαδή!

Όταν οι πολιτικές σας, ναι αυτές που σώζουν τον τόπο όπως λέτε, κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και παράλληλα εξαθλιώνουν την τρίτη ηλικία, δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν και για τίποτα. Όταν στερείς στους ηλικιωμένους τη δυνατότητα να ζήσουν  αξιοπρεπώς, να κάνουν ένα δώρο στα εγγόνια τους και να τελειώσουν τη ζωή τους με γαλήνη, τι στο διάολο παλεύετε; Πόσα λεφτά σώσατε πια από τους συνταξιούχους των 300-400€ με το κόψιμο του ΕΚΑΣ; Και πού θα τα διαθέσετε; Στις τράπεζες πάλι, ε;

Και μετά απορείτε και δεν σας αρέσει που βλέπετε ηλικιωμένους να χειροκροτούν τα τάγματα των ναζιστών! ‘Όμως, οι πολιτικές αυτές είναι που τους στέλνουν κόσμο. Όταν δεν έχεις λεφτά να πάρεις μακεδονικό χαλβά, τσιμπάς και στις μακεδονικές ξαναζεσταμένες σούπες και σε όλα τα ακροδεξιά μασκαριλίκια.


Ευτυχώς η γιαγιά Ρούλα δεν τσιμπάει…

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Κάποιες σκέψεις με αφορμή τα νέα μαγαζιά της πόλης και τον φορέα διαχείρισης προορισμού, που στήνονται αυτή την εποχή…




Τα οικονομικά δεδομένα είναι γνωστά και πολύ άσχημα. Οι κοινωνίες δοκιμάζονται σκληρά από τη συνεχιζόμενη κρίση και οι περισσότεροι από εμάς κινούμαστε σε οικονομικό βαρομετρικό, ιδιαίτερα χαμηλό. Όμως πιστεύω ότι αυτές οι εποχές οι δύσκολες, είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για όλους μας εδώ στο Ξυλόκαστρο και την Ευρωστίνη να προβληματιστούμε, να εντοπίσουμε και να βελτιώσουμε χρόνιες παθογένειες που μας ταλαιπωρούν σαν κοινωνία και να βρεθούμε σε καλύτερη θέση, να περάσουμε σε άλλη πίστα.
Με αφορμή το στήσιμο ενός φορέα διαχείρισης προορισμού στο δήμο μας που γίνεται αυτό τον καιρό, αλλά και τα νέα μαγαζιά που ανοίγουν στο Ξυλόκαστρο, ακούω πολλές συζητήσεις, που για άλλη μία φορά αναδεικνύουν ένα κυρίαρχο πρόβλημα που έχουμε. Δεν σκεφτόμαστε σωστά και νομίζουμε ότι κάθε επιχειρηματίας μπορεί από μόνος του να επιβιώσει, άσχετα με τη συλλογική πορεία της περιοχής. Ακόμα με την κατσίκα του γείτονα ασχολούμαστε και αντιμετωπίζουμε κοντόφθαλμα τα τεράστια οικονομικά προβλήματά μας.
Η επόμενη πίστα που πρέπει να βρεθούμε και γρήγορα μάλιστα, προϋποθέτει να δούμε το αυτονόητο. Θα ξαναμπούμε στον χάρτη, μόνο αν όλα τα μαγαζιά πάνε καλά και μόνο αν σταματήσουμε να βλέπουμε τις ανάλογες επιχειρήσεις με τις δικές μας ως ανταγωνιστές. Σύμμαχοι είμαστε και πρέπει να το εμπεδώσουμε όσο πιο γρήγορα και καλά μπορούμε. Για να πάμε καλύτερα σαν τουριστικός προορισμός και να βελτιώσουμε τη θέση μας, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι πρέπει να δουλεύουμε καλά όλοι. Αυτό θα γίνει μόνο αν σχεδιάζουμε μαζί το παρόν και το μέλλον μας και μόνο έτσι θα ξανακάνουμε τον τόπο μας «πιάτσα» και θα γίνουμε πάλι σημείο αναφοράς του νομού Κορινθίας.
Έχουμε εξαιρετικά μαγαζιά και δημιουργούνται και νέα επίσης, υψηλής αισθητικής και ποιότητας. Βελτιώνοντας τις υπηρεσίες και τις τιμές μας και συνεργαζόμενοι στην προσπάθεια να δώσουμε στον δήμο μας εκ νέου τη χαμένη του ταυτότητα, μπορούμε χωρίς κανένα χρηματικό αντίτιμο να βρεθούμε σε πολύ καλύτερη θέση απ’ ότι τώρα. Το Ξυλόκαστρο, το Δερβένι, η Ζάχολη, τα Τρίκαλα και όλα τα χωριά του δήμου μπορούν να γίνουν ένα πολύ ελκυστικό πακέτο, αρκεί να το ομορφύνουμε και να το παρουσιάσουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Και αυτό θα γίνει μόνο αν το κοινότυπο αλλά τόσο αληθινό μότο «να περάσουμε από το εγώ στο εμείς» γίνει πράξη. Ήδη η περιοχή των Τρικάλων έκανε το βήμα και δημιούργησε ένα δίκτυο συνεργασίας. Πέρασε στο «εμείς» και το παλεύει καλύτερα απ’ ότι πριν.
Μια τέτοια προσπάθεια είναι και η δημιουργία του φορέα διαχείρισης προορισμού για όλο τον δήμο μας. Ένας φορέας που πρέπει να γίνουν μέλη του όλες οι επιχειρήσεις της περιοχής και συζητώντας, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας δράσεις θα αξιοποιήσει τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής. Και μόνο να καταφέρει ο φορέας αυτός να μας κάνει να συνεργαζόμαστε θα έχει πετύχει μεγάλη νίκη, χωρίς να κάνει τίποτα άλλο. Αλλά είμαι σίγουρος ότι αυτή η συνένωση θα κάνει πολλά και θα φέρει σύντομα καλά αποτελέσματα για όλους μας.
Πατριώτες, είναι ώρα να κάνουμε βήματα μπροστά. Τα προβλήματα είναι μεγάλα και αυτό κάνει ακόμα πιο αναγκαία την άμεση αλλαγή νοοτροπίας όλων μας. Απλό, ανέξοδο (δεν φταίει για όλα η έλλειψη χρημάτων) και άκρως απαραίτητο. Για πάμε…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ: Καλές δουλειές σε όλους μας, καλή επιτυχία σε όλα τα μαγαζιά, νέα και παλιότερα και να ξέρετε ότι αυτόν που μπορεί να βοηθήσει στην εύρεση λύσεων για τα προβλήματα μας μπορούμε εύκολα να τον δούμε. Αρκεί να κοιτάξουμε έναν καθρέφτη…

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Ένα βήμα ακόμα κ. Σκουρλέτη…



Ανοικτή επιστολή στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη.

Ένα βήμα ακόμα κ. Σκουρλέτη…

Οι πρόεδροι των κοινοτήτων δεν θα καταργηθούν, δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Σκουρλέτης στις 30/9/2017, αλλάζοντας (ευτυχώς!) την πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Συγκεκριμένα είπε: «…δεν προτιθέμεθα να καταργήσουμε τους προέδρους των κοινοτήτων. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην πλήρη ερημοποίηση της υπαίθρου».

Πολλά λάικ, κ. υπουργέ! Πολύ καλή αντίδραση από μέρους σας και στη συγκεκριμένη περίπτωση φάνηκε ότι έχει νόημα η ανοιχτή διαβούλευση και η επεξεργασία προτάσεων με την κοινωνία και όχι μόνο με επιτροπές «ειδικών».

Αφού φαίνεται ότι αποφύγαμε τα χειρότερα και οι τελευταίοι των Μοϊκανών θα συνεχίσουν να μάχονται για τα χωριά τους, είναι ευκαιρία τώρα που γίνεται η μεταρρύθμιση να τους δώσουμε και μερικά όπλα για να μπορούν να πολεμούν για τον τόπο τους με αξιοπρέπεια και κυρίως με αποτελεσματικότητα. Γιατί αυτή τη στιγμή οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων παλεύουν με μοναδικό όπλο τον πατριωτισμό τους, μιας και Καποδίστριας και Καλλικράτης είχαν, ουκ ολίγες, αρνητικές παρενέργειες για τα κύτταρα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στο πλαίσιο αυτό, δυο μικρές προσθήκες στη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση θα έδιναν, κατά τη γνώμη μου, νόημα στην παραμονή τους.

Προσθήκη 1η: Κατ’ αρχάς, μπορούμε να βοηθήσουμε ώστε να εκλέγονται οι καταλληλότεροι. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε αν οι υποψηφιότητες για τα τοπικά συμβούλια δεν έχουν σχέση με τους κεντρικούς συνδυασμούς και οι δημότες μπορούν να ψηφίζουν ξεχωριστά τους εκπροσώπους του χωριού τους και ξεχωριστά τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο. Δηλαδή, κάθε κάτοικος που θέλει να εκλεγεί στο συμβούλιο της τοπικής κοινότητας να μπορεί να βάζει υποψηφιότητα χωρίς να ανήκει σε κάποιον κεντρικό συνδυασμό. Καταλαβαίνετε γιατί. Ευκολάκι…

Προσθήκη 2η: Κάθε τοπική κοινότητα πρέπει να έχει δικά της κονδύλια και προϋπολογισμό. Μερικές χιλιάδες ευρώ σε κάθε κοινότητα (5-10.000€/έτος) μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να βοηθήσουν κάθε χωριό να λύνει τα βασικά προβλήματά του, που θα τα ιεραρχεί σε τοπικές συνελεύσεις. Έτσι θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τα χωριά να σταθούν στα πόδια τους και να αναστρέψουμε την ερημοποίηση που, δυστυχώς, είναι σε προχωρημένο στάδιο.

Εννοείται ότι δεν είναι αυτή η λύση του γενικού προβλήματος της υπαίθρου, απλά είναι ένα βήμα για να μπορέσουν οι τοπικές κοινότητες να δώσουν τη μάχη. Γιατί έτσι όπως πάνε τώρα τα πράγματα, σε λίγο καιρό δεν θα βρίσκουμε ανθρώπους να υπερασπίζονται τον τόπο τους. Ευτυχώς, ακόμα υπάρχουν λίγοι…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος, κάτοικος και δημοτικός σύμβουλος του δήμου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, ενός δήμου με 35 τοπικές κοινότητες…

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Κορινθιακός κόλπος ακόμα μας περιμένει...

Το καλοκαίρι δεν θέλαμε να συζητάμε για τις τσούχτρες και τον Κορινθιακό, για να μην τρομάξουμε τους επισκέπτες. Όμως ο Περικλής Κοροβέσης θα μας τρομάξει τώρα που φθινοπώριασε. Βλέπετε η αλήθεια είναι τρομακτική. Πολύ όμως...

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Ειρηνοδικείο Δερβενίου. Μια μεγάλη ευκαιρία...

Η πρότασή μας για τη δημιουργία ενός Κέντρου Έρευνας και Μελέτης του Κορινθιακού κόλπου στο Ειρηνοδικείο Δερβενίου είναι κρίμα να μην προχωρήσει.


Στο άρθρο αυτό είναι μια από τις πλευρές της έρευνας και της μελέτης που παρουσιάζουν τεράστιο επιστημονικό ενδιαφέρον. Μαζί με τη μελέτη της ξεχωριστής χλωρίδας, των δελφινιών και όλης  αυτής της  υπέροχης ζωής της θάλασσάς μας μπορούν να κάνουν τον τόπο μας ένα παγκόσμιο σχολείο...


http://www.athina984.gr/2017/09/22/to-ergastirio-tis-tafrou-tou-korinthiakou-meletes-gia-tis-geofysikes-exelixis/

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Περί ΧΥΤΑ...

Περί ΧΥΤΑ...

Μερικά βασικά πράγματα για να ξέρουμε ποιος μας φταίει και προς τα πού πρέπει να απευθυνόμαστε για τα δίκια μας.

Τον ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου, δυστυχώς, δεν τον διαχειρίζεται ο δήμος μας. Τον διαχειρίζεται ο ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου, που αυτή τη στιγμή τελεί υπό την επιρροή του κ. Τατούλη. Το ότι φέτος έρχονται περισσότερα σκουπίδια από τον δήμο Σικυωνίων (από αυτά που δικαιούται να φέρνει), δεν είναι απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης. Θέμα του δημοτικού συμβουλίου είναι να αντιδράσει. Να αντιδράσει νομικά (κάτι που ήδη γίνεται) και δυναμικά (κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα).

Τα τελευταία δύο χρόνια το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο περνάει από διάφορες φάσεις και ανάλογα την εποχή ο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου κινδυνεύει ποικιλοτρόπως και από διαφορετικές πλευρές. Για να επικρατήσει η πρόταση διαχείρισης της ΣΔΙΤ με την ΤΕΡΝΑ, έχουμε περάσει από πολλές στενωπούς, μιας και οι πιέσεις ήσαν (και είναι ακόμα) πολλές. Όσο ήταν πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ ο δήμαρχος Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης είχαμε ένα σαφές αμυντικό πλεονέκτημα, που τώρα δυστυχώς δεν το έχουμε. Ο ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου αυτή τη στιγμή (και όχι μόνο) αποτελεί μια ακόμα ντροπή της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης. Μετά από τη στάση του στο θέμα της ΜΠΕ του ΠΕΣΔΑ, νομίζω ότι όλα μπορούμε να τα περιμένουμε.

Από την άλλη, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Τατούλης είναι ένας απρόβλεπτος πολιτικός και έχει δείξει ότι δεν έχει οποιουδήποτε είδους ενδοιασμούς. Προσηλώνεται στο στόχο του και δεν τον νοιάζουν οι παράπλευρες απώλειες. Αν τον βολεύει να μας φέρει πολλά σκουπίδια θα το κάνει. Αν τον βολεύει να κλείσει τον ΧΥΤΑ και να μας αφήσει τα σκουπίδια στους δρόμους πάλι θα το κάνει.

Αυτά προς το παρόν. Το γενικότερο θέμα της διαχείρισης και η σύνδεσή του με τον ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου είναι άλλο κεφάλαιο, πιο δύσκολο. Αργότερα...

ΥΓ: Η απαράδεκτη συμπεριφορά του δήμου Σικυωνίων είναι μια ακόμα επιβεβαίωση για τους ευεργετηθέντες και την αχαριστία τους...

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Αποθήκες Φραντζή - Ειρηνοδικείο Δερβενίου. Ιστορικά κτήρια, ιστορικές ευκαιρίες... (Μέρος 1ο)



Αποθήκες Φραντζή - Ειρηνοδικείο Δερβενίου. Δύο ιστορικά κτήρια ρημάζουν αναξιοποίητα, ενώ θα μπορούσαν να δώσουν πολλά στον τόπο μας.

Ας τα πάρουμε ένα ένα. Αποθήκες Φραντζή. 11 χρόνια συμπληρώθηκαν από την περίφραξή τους τον Ιούνιο του 2006 και την αναγγελία της ανάπλασής τους. Μια πονεμένη ιστορία, όπου τίποτα δεν έγινε σωστά από την τότε δημοτική αρχή, εκτός από την αγορά τους. Κι όταν λέμε τίποτα, εννοούμε ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ. Επειδή είναι μεγάλη ιστορία, την έχουμε πει και την έχουμε δημοσιεύσει, όποιος θέλει να τη δει ας πάει στη σελίδα 8 εδώ http://www.sympoliteia.net/EF4.pdf να διαβάσει το άρθρο του Κώστα Τσούγκου, που τα λέει όλα.

Η τύχη των Αποθηκών σήμερα είναι πολύ πιο περίπλοκη ιστορία, σε σχέση με το 2006. Χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία τότε, που θα μπορούσε να αποδίδει καρπούς εδώ και χρόνια. Όχι βέβαια με το τραγικό σχέδιο που προέβλεπε 500τ.μ. εστιατόριο, αλλά με τη δημιουργία ενός πολιτιστικού-συνεδριακού χώρου που θα  γινόταν σημείο αναφοράς για την ιστορία, τον πολιτισμό και τον τουρισμό του τόπου μας. Δυστυχώς, αυτή η ευκαιρία χάθηκε. Και αν σκεφτούμε ότι οι δημοπρασίες των δύο αναπλάσεων του παραλιακού και αυτή των Αποθηκών Φραντζή, ήταν έργα προϋπολογισμού 6 εκατομμυρίων ευρώ, καταλαβαίνουμε πόσο κούκλα μπορούσαμε να είχαμε κάνει την πόλη μας, αν είχαμε σχεδιάσει όμορφα πράγματα και τα είχαμε δημοπρατήσει σωστά. Θλίψη...

Τώρα πια, το διατηρητέο κτήριο 11 χρόνια γυμνό και παρατημένο, θα δυσκολευτεί να "διατηρηθεί". Παράλληλα, οι υποστηρικτές της λύσης "γκρεμίστε το να γίνει πάρκινγκ" έχουν αυξηθεί πολύ από το 2006. Μόνο που, πατριώτες, το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ξυλοκάστρου δεν είναι το πάρκινγκ, αλλά τα άδεια μαγαζιά τις 300 από τις 365 μέρες του χρόνου. Και το πάρκινγκ πρόβλημα είναι, αλλά το άλλο είναι μεγαλύτερο...

Με αφορμή λοιπόν τα 11α γενέθλια της "ανάπλασης", πρέπει το μέλλον των Αποθηκών Φραντζή να γίνει άμεσα θέμα συζήτησης εντός και εκτός δημοτικού συμβουλίου, ώστε να δημιουργήσουμε μια νέα ευκαιρία. Μια νέα ευκαιρία όμως σωστά σχεδιασμένη, που να μη χαθεί σαν την προηγούμενη και να δώσει στην πόλη μας αυτό που της αξίζει...

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

...συνεχίζεται με το Ειρηνοδικείο Δερβενίου

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Δεν θα ησυχάσουμε ποτέ; Καταγγελίες για αμίαντο στο σκύρο που απλώνουν στις γραμμές του προαστιακού.....

Υπάρχει μια καταγγελία ότι το χαλίκι (σκύρος) που χρησιμοποιείται για επίστρωση στη γραμμή του προαστιακού Κιάτο - Ροδοδάφνη περιέχει αμίαντο. Η καταγγελία έγινε από ανταγωνίστρια εταιρεία βέβαια, αλλά είναι πολύ σοβαρή για να αγνοηθεί. Δείτε την εδώ


Οι αντιδράσεις από συλλόγους στην Αιγιάλεια είναι μεγάλη, καθώς και από την Ομοσπονδία οικολογικών οργανώσεων του Κορινθιακού "ΑΛΚΥΩΝ". 


Η απάντηση της ΕΡΓΟΣΕ δεν καλύπτει τις ανησυχίες όλων μας και δυστυχώς ...μπλέξαμε πάλι!!


Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και πρέπει να γίνει σοβαρή έρευνα στο υλικό πριν το απλώσουν στις γραμμές. Δεν θα μας αφήσουν να ησυχάσουμε ποτέ πια;;;

Ανδρέας Απ. Ζάρρος


Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Δώστε πόρους και αρμοδιότητες στις κοινότητες...


Στην πολιτική στήλη "Αντίλογος" (Κάσδαγλης Χριστόφορος) του περιοδικού "4 Τροχοί" του Ιουνίου, θα βρείτε μια συνέντευξή μου στον Χριστόφορο για το θέμα της αναθεώρησης του "Καλλικράτη".

Το Υπουργείο Εσωτερικών πέρσι τέτοιον καιρό συνέστησε μια Επιτροπή για το θέμα αυτό, η οποία εδώ και λίγους μήνες παρέδωσε την πρότασή της. Την πρόταση που αυτό τον καιρό συζητιέται και εμπλουτίζεται σχολιάζω και επισημαίνω μερικά πολύ σημαντικά σημεία της. Άλλα που τα θεωρώ απαραίτητα (απλή αναλογική, όριο θητειών κ.α), ένα που το θεωρώ έγκλημα αν εφαρμοστεί (κατάργηση προέδρων κοινοτήτων) και μερικά που χρειάζονται αποσαφήνιση για το πώς θα υλοποιηθούν και δεν θα μείνουν ευχές, όπως έγινε και στις παλιότερες μεταρρυθμίσεις...

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Ο Κορινθιακός κόλπος, οι μέδουσες, ο φαύλος κύκλος του καπιταλισμού, το Ειρηνοδικείο Δερβενίου κι εμείς οι μαλάκες…



Πριν μια δεκαετία όταν μιλάγαμε για θαλάσσια καταφύγια στον Κορινθιακό, που θα προστάτευαν τη θάλασσά μας από τη ρύπανση και την υπεραλίευση, δεν βρήκαμε «ευήκοα ώτα». Η κεντρική εξουσία φοβήθηκε μην πειράξει τους βιομηχάνους φίλους της που επιχειρούν πέριξ του Κορινθιακού και οι τοπικές, ενώ κάνουν ότι καταλαβαίνουν το πρόβλημα, ποτέ δεν το προτάσσουν ως μείζον στην ατζέντα τους.

Σήμερα, έρχονται οι μέδουσες και μας μιλάνε. Μας λένε, με τον υπερπληθυσμό τους, ότι δεν προσέχουμε τη θάλασσά μας. Όχι μόνο τον Κορινθιακό, αλλά τις θάλασσες όλου του πλανήτη. Να πω απλά μια παράμετρο, που μαζί με την αύξηση της θερμοκρασίας των νερών πρέπει να είναι οι κύριες αιτίες του φαινομένου: Η υπεραλίευση, μείωσε δραματικά τα μεγάλα ψάρια που τρώνε τις μέδουσες και παράλληλα μείωσε και τα μικρά ψάρια που τρώνε την ίδια τροφή με αυτές. Έτσι, χωρίς κάποιον να τις κυνηγά και χωρίς ανταγωνιστή στην εύρεση τροφής, οι μέδουσες, οι «μάγισσες των θαλασσών», αυξάνονται και πληθύνονται πιο εύκολα και οι περιοδικές εμφανίσεις τους γίνονται πιο αισθητές και συχνότερες.

Έτσι  αφού δεν θέλουμε να ενοχλήσουμε οικονομικές δραστηριότητες που υποβαθμίζουν τις θάλασσές μας, έρχονται οι επιπτώσεις και τρελαινόμαστε που θα υποβαθμίσουν και τη ζωή μας και τις οικονομικές δραστηριότητές μας. Φαύλος κύκλος! Αν κριτήριο για όλα είναι το επιχειρείν και η κονόμα…

Πρέπει να πατήσουμε παύση. Να πάρουμε το μάθημά μας και να δούμε τι φταίει. Πέρα από το άμεσο και το προσωρινό, πρέπει να διορθώσουμε τα αίτια. Πρέπει να ακούσουμε τις κραυγές των μεδουσών και των επιστημόνων που μας τις μεταφράζουν. Πρέπει να μάθουμε τον Κορινθιακό, γιατί αν τον μάθουμε θα τον αγαπήσουμε και θα τον φροντίζουμε. Πρέπει να γίνει μάθημα στα σχολεία μας. Πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε τόσο μαλάκες…

Ανδρέας Απ. Ζάρρος

ΥΓ1: Θυμίζω την πρόταση της Συμπολιτείας Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης για να γίνει το Ειρηνοδικείο Δερβενίου «Κέντρο Έρευνας και Μελέτης του Κορινθιακού Κόλπου». Να αποκτήσουν χώρο οι επιστήμονες που ασχολούνται με τη θάλασσά μας και να μπορούν οι μαθητές, οι φοιτητές αλλά και όλοι οι πολίτες να δουν και να ενημερωθούν γι’ αυτή τη μαγική θάλασσα που έχουμε δίπλα μας. Θα έπρεπε να είναι «Νο 1» στις προτεραιότητες και τις διεκδικήσεις του δήμου μας και της τοπικής κοινωνίας.


ΥΓ2: Η φωτογραφία είναι από σχετική παρουσίαση της κ. Ζερβουδάκη, ερευνήτριας του ΕΛΚΕΘΕ.